حقيقتش وجود حقّ « 1 » است « لم يزل و لا يزال » منزه از حدث . 438 فصل ( فى الحجاب ) ( 1125 ) قال : « حجاب » حايل است ميان طالب و مطلوب . حقيقت حجاب آنچ ترا منع كند از حقّ ، و اگر چه كواشف و معارف بود . 439 فصل ( فى الدعوى ) ( 1126 ) قال : « دعوى » اضافت نفس است به چيزى كه او را مقام نيست « 11 » . امّا در حقيقت اظهار جرئتست به وصف وجدان حقيقت . زجاجى گفت « من ليس له دعوى فليس فيه « 12 » معنى . » 440 فصل ( فى الاختيار ) ( 1127 ) قال : « اختيار » آنچ حقّ برگزيد بنده را ، ( و ) حقّ اختيار « 16 » بنده است . چون به مشاهدهء صفت بعد از اتصاف « 17 » به صفت رسيد ، مختار گشت به همه معانى .

--> ( 1 ) وجود حق SM : ذات الحق A ( 11 ) كه او را مقام نيست SM : ما ليس لها A ( 12 ) فليس فيه A : ليس له A ( 16 ) ( و ) حق اختيار . . . : و يختار العبد ذلك بعناية اللّه له حتى يختار به اختيار اللّه لا به اختيار نفسه A ( 17 ) اتصاف A : اتصال SM